پایان کار مجلس هفتم ضعیف ترین مجلس پس از انقلاب

هفت تیر ۷tir.com : صاحب نظران هر دو جناح معتقدند مجلس هفتم ضعیف ترین مجلس در بین هفت دوره محالس بعد از انقلاب است . دولت بسیاری از اعمالی که نیاز به تایید مجلس داشت را در این دوره بدون گرفتن اجازه از مجلس انجام داد و مجلس اعتراض نکرد . در این دوره بیشترین رکورد برداشت از حساب ذخیره ارزی انجام شد و این در حالیست که بودجه دولت نسبت به دولتهای قبل چند برابر شده بود . در این دوره سازمان مدیریت و برنامه ریزی بدون اجازه مجلس منحل شد . در این دوره هیات امنای حساب ذخیره ارزی را دولت بدون اجازه مجلس منحل کرد . در این دوره چند بار هم برداشت از حساب ذخیره ارزی بدون اجازه مجلس انجام شد که یک مورد آن برداشت از حساب ذخیره ارزی برای وارد کردن بنزین به دستور رئیس جمهور بود . در آخرین روزها نمایندگان این مجلس سعی داشتند که برای حفظ آبرو استیضاح یکی از وزرای دولت را در دستور کار قرار دهند که با فشار های انجام گرفته از این کار منصرف شدند تا همگان متفق النظر شوند که مجلس هفتم در مقایسه با دوره های گذشته ضعیف ترین مجلس پس از انقلاب بود .

و بلاخره این مجلس به کار خود پایان داد .
روزی پایانی این مجلس و عکس یادگاری نمایندگان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

انتخابات رياست جمهوري دهم

 

احمد زید آبادی :

سخن در باره انتخابات رياست جمهوري آينده نه فقط زودهنگام است كه اي بسا كاري احمقانه هم باشد بخصوص براي كسي مثل من كه معتقد است ابر و باد و مه و خورشيد و فلك در كار شده‌اند تا سرنوشت خاورميانه و از جمله ايران را در سال جاري ميلادي به سمت جنگ يا صلح رقم بزنند.

با اين حال، وقتي كه در علوم دقيقه هم “قطعيت” جاي پاي محكمي ندارد، به طريق اولي در علوم اجتماعي و سياسي بايد بر عدم قطعيت تاكيد كرد.

حتي اگر احتمال ضعيفي هم براي ادامه شرايط كنوني تا سال آينده وجود داشته باشد، نبايد آن را ناديده گرفت و از كنار آن بي‌تفاوت گذشت.

به نظر من راز ناكامي اصلاح طلبان در چند انتخابات اخير عمدتا دو چيز بوده است. نخست آنكه هر كدام از احزاب اصلاح طلب در درون خود و بدون مشورت كامل و جامع با همه نيروهاي تحول خواه، نامزدي را معرفي كرده‌اند و آنگاه از ديگران خواسته‌اند كه به حمايت از آن نامزد برخيزند. در واقع اگر هم در پاره‌اي موارد مشورتي صورت گرفته، پس از تصميم‌گيري درون حزبي بوده كه قاعدتا مشورت ها تاثيري بر آن تصميم نداشته است.

دوم آنكه، اصلاح طلبان از اقناع بخش موثري از نيروهاي تاثيرگذار بر جامعه براي حمايت از نامزدشان و يا اصولا شركت در انتخابات ناتوان بوده‌اند. صرف اينكه گفته شود كانديداي ما انسان محترمي است و برنامه‌هاي مترقي و جذابي دارد، براي اقناع ديگران كفايت نمي‌كند.مقاله و مقالات

من به تجربه دريافته‌ام كه ارائه يك تحليل منسجم از شرايط و تشريح دقيق موازنه قوايي كه يك رئيس جمهور بايد در چارچوب آن عمل كند و بخصوص نشان دادن واقع گرايانه راههايي كه آن رئيس جمهور مي‌تواند با تغيير موازنه قوا به نفع خود برنامه‌هايش را جامه عمل بپوشاند، در اقناع اهل نظر و تحليل بسيار موثر است، در غير اين صورت، آه و فغان و ناله برآوردن و هشدار دادن نسبت به اينكه اگر فلاني بيايد فاجعه مي‌شود، هيچ تاثيري ندارد، زيرا فرض وقوع فاجعه با آمدن ديگري، عدم وقوع آن را با آمدن كانديداي اصلاح طلب ثابت نمي‌كند.

به گمان من هيچكدام از احزاب اصلاح طلب و يا مجموعه‌اي از آنها كه به نام ائتلاف فعاليت مي‌كنند، در موقعيتي قرار ندارند كه با معرفي يك كانديدا، راي عمومي را جذب كنند. آنها نيازمند حمايت سايرين هستند و حمايت سايرين نيز جز از طريق مشورت با آنان و در نظر گرفتن دغدغه‌هايشان و عمل به تعهدات دوجانبه‌اي كه ممكن است صورت گيرد، به دست نمي‌آيد.

از اين رو، به نظر من اصلاح طلبان، بايد اكنون از معرفي يكجانبه برخي نام ها به عنوان نامزد انتخابات رياست جمهوري آينده پرهيز كنند و به جاي موضع گيري‌هايي كه به كار جنجال آفريني رسانه‌اي مي‌آيد، در پي كسب اجماع براي انتخاب چهره‌اي اجماعي باشند. تصور مي‌كنم با اندكي آرامش و تامل و تلاش مي‌توان به چنين چهره‌اي رسيد و در باره پيامدهاي رد صلاحيت احتمالي او نيز تصميم قاطع و روشني گرفت. اگر چنين تلاشي صورت گيرد و چهره‌اي اجماعي برگزيده شود، آنگاه به نظرم مي‌توان اهل تحليل و به تبع آن افكار عمومي را براي راي دان به او اقناع كرد.

به خلاف آنچه در ظاهر سياست ايران جريان دارد، به نظر مي‌رسد عملكرد دولت آقاي احمدي نژاد و مجموعه سياست‌هاي جاري، اگر منجر به بروز جنگي ويرانگر نشود و حتي به صلح دراماتيكي هم نيانجامد، در حال به هم زدن توازن قوا در عرصه سياست ايران است. به عبارت ديگر، به رغم همه تنگناهاي موجود، روزنه‌‌هايي از فرصت در افق سياسي ايران براي نيروهاي منتقد فعال در حال ظاهر شدن است. شايد بتوان از اين فرصت‌ها در انتخابات رياست جمهوري دهم براي اصلاح امور كشور بهره جست، اما اين بهره‌گيري احتمالي مشروط به همان دو شرطي است كه ذكر آن رفت.

سایر مقالات احمد زید آبادی >>